Wydawnictwo Synapsa Sp z o.o.    |   ul. Jonschera 3/20, 91-849 Łódź  

       redakcja@wydawnictwo-synapsa.pl                    (42) 656-42-77   |          

512 524 480

500 877 660

 

          /Wydawnictwo Synapsa

         /Wydawnictwo_SNP                      

 /wydawnictwosynapsa                       

          /wydawnictwo.synapsa/

Księżyc Jowisza Ganimedes jest największym księżycem w naszym Układzie Słonecznym i jedynym księżycem posiadającym własne pole magnetyczne. Pole magnetyczne powoduje zorze polarne, które są wstęgami świecącego, naelektryzowanego gazu w rejonach okrążających północny i południowy biegun Księżyca. Kiedy zmienia się pole magnetyczne Jowisza, zmieniają się również zorze polarne na Ganimedesie.

Ganimedes został odkryty przez Galileusza 7 stycznia 1610 r. Odkryty, wraz z trzema innymi księżycami Jowisza, był pierwszym odkrytym księżycem krążącym wokół planety innej niż Ziemia. Odkrycie czterech satelitów Galilejskich ostatecznie doprowadziły do zrozumienia, że planety w naszym Układzie Słonecznym orbitują wokół Słońca.

Galileusz pierwotnie nazwał księżyce Jowisza planetami Medyceuszy, na cześć swoich patronów, rodziny Medici. Odniósł się do poszczególnych księżyców numerycznie jako I, II, III i IV. Ten system nazewnictwa Galileusza był używany przez kilka stuleci.

Dopiero w połowie XIX wieku nazwy księżyców galilejskich, Io, Europa, Ganimedes i Callisto, zostały oficjalnie przyjęte, po tym, jak stało się jasne, że nazewnictwo księżyców według numerów byłoby bardzo trudne w związku z wciąż odkrywanymi nowymi satelitami tej planety.

Astronomowie korzystający z Hubble'a znaleźli dowody na cienką atmosferę tlenową na Ganimedesie w 1996 roku. Atmosfera jest zbyt cienka, aby podtrzymywać życie, jakie znamy.

Ganimedes

 

7 czerwca 2021 roku należąca do NASA sonda kosmiczna Juno wykonała przelot obok Ganimedesa. Zdjęcia - jedno z kamery JunoCam orbitera Jowisza, a drugie z kamery Stellar Reference Unit - ukazują powierzchnię w niezwykłych szczegółach, w tym kratery, wyraźnie wyraźne ciemne i jasne tereny, a także długie cechy strukturalne, prawdopodobnie związane z uskokami tektonicznymi.

Sonda Juno

Zdobywcy kosmosu

misja Ganimedes